Θα με βρείτε επίσης στο http://www.photosdemenage.blogspot.com/

Σάββατο, 11 Ιουνίου 2011

Μικρό μου... (V)

8 σχόλια:

  1. Με κρυμμένυς θησαυρούς είναι πιο ποθητή. Μακρύ φόρεμα και μία ομίχλη. Αυτά αρκούν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. @
    Για τους φόβους, ,οχι. Αντίθετα, τους καθιστούν πιο φοβερούς...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Επική η μορφή που παίρνει
    το μικρό σου Χριστίνα
    μοιάζει να παραμερίζει
    το σκοτάδι και να εφορμά
    στην ζωή
    φιλί

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. @
    Να το κάνουμε επικολυρική;
    Ή δεν πάει, ή δεν...
    :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ας το κάνουμε, λοιπόν, επικολυρική!

    α! και σκοτεινή θα έλεγα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. @
    Α, στο σκότος δεν εμπλέκομαι, να βγάλετε άκρη, σχετικώς, προς ώρας -άγνωστον το μετά- ατενίζω το Φως...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ναι, θα συμφωνήσω στο επικολυρική.
    Με ταυτόχρονο μυστήριο,
    σαν να ξεπροβάλλει μέσα από μαύρο τούλι..
    Κι’ αυτό το βλέμμα... Αχ, αυτό το βλέμμα.!..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. @
    Ας πούμε πως όλη ετούτη η ιστορία ,από μικρές συντίθεται αφηγήσεις βλεμμάτων. Ας πούμε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή